Generic Theophylline

Theophylline to syntetyczny lek z grupy metyloksantyn, stosowany w leczeniu i profilaktyce skurczu oskrzeli związanego z astmą, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) oraz przewlekłym zapaleniem oskrzeli. Mechanizm działania teofiliny jest złożony i wielokierunkowy. W drogach oddechowych wywiera ona dwa odrębne działania: rozkurcza mięśnie gładkie oskrzeli (działanie rozszerzające oskrzela) oraz hamuje odpowiedź dróg oddechowych na bodźce (działanie profilaktyczne, niezależne od rozkurczu). Rozszerzenie oskrzeli jest prawdopodobnie wynikiem hamowania izoenzymów fosfodiesterazy (PDE III, a w mniejszym stopniu PDE IV), co prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego AMP i rozkurczu mięśni gładkich. Dodatkowo teofilina antagonizuje receptory adenozynowe, zwiększa siłę skurczu przepony oraz wykazuje działanie przeciwzapalne i immunomodulujące. Lek nie jest stosowany doraźnie w ostrym napadzie astmy, ale jako terapia podtrzymująca.

Zwykle stosowana dawka u dorosłych: Dawkowanie teofiliny musi być ściśle zindywidualizowane ze względu na dużą zmienność farmakokinetyki między pacjentami. Standardowa dawka podtrzymująca wynosi 200 mg co 12 godzin. W zależności od odpowiedzi klinicznej oraz stężenia teofiliny w surowicy, dawkę można zwiększyć do 300 mg co 12 godzin lub do 400 mg co 12 godzin. Tabletki 400 mg o przedłużonym uwalnianiu są przeznaczone dla pacjentów wymagających wyższej dawki dobowej, zwykle po wcześniejszym okresie leczenia dawką 200 mg lub 300 mg co 12 godzin. W niektórych przypadkach, zwłaszcza u pacjentów z nasilonymi objawami nocnymi, dawkę 400 mg można podawać raz na dobę, najlepiej wieczorem. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg co 12 godzin (800 mg na dobę) bez ścisłego monitorowania stężenia leku we krwi. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości, nie rozgryzając i nie krusząc, popijając wodą, najlepiej po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia żołądka. Dawkę należy dostosować na podstawie stężenia teofiliny w surowicy, które powinno mieścić się w zakresie 10–20 mikrogramów/ml, a optymalnie 10–15 mikrogramów/ml.

Postać leku: Tabletki o przedłużonym uwalnianiu: 400 mg (białe, kapsułkowate, z wytłoczeniem nazwy i dawki). Dostępne są również tabletki o natychmiastowym uwalnianiu oraz kapsułki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 100 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg. Wszystkie postacie doustne należy połykać w całości.

Początek działania: Po podaniu doustnym teofilina wchłania się szybko i całkowicie. Działanie rozszerzające oskrzela rozpoczyna się po osiągnięciu stężenia terapeutycznego w surowicy, co następuje w ciągu 1–2 godzin od zażycia tabletki o natychmiastowym uwalnianiu. W przypadku tabletek o przedłużonym uwalnianiu początek działania jest wolniejszy, ale efekt utrzymuje się dłużej. Pełny efekt terapeutyczny rozwija się stopniowo w ciągu kilku dni regularnego stosowania.

Czas działania: Okres półtrwania teofiliny w fazie eliminacji wynosi od 3 do 12 godzin u dorosłych, przy czym jest krótszy u palaczy (około 4 godziny) i dłuższy u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub niewydolnością serca. Forma o przedłużonym uwalnianiu zapewnia utrzymanie stężenia terapeutycznego przez 12 do 24 godzin, co umożliwia dawkowanie raz lub dwa razy na dobę. Stan stacjonarny osiągany jest po 30–65 godzinach (średnio 40 godzin) regularnego przyjmowania leku.

Zalecenia dotyczące alkoholu: Podczas leczenia teofiliną należy zachować szczególną ostrożność w spożywaniu alkoholu. Alkohol powoduje zwiększenie stężenia teofiliny we krwi, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych i ryzyka toksyczności. Ponadto zarówno teofilina, jak i alkohol mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, a ich jednoczesne stosowanie nasila senność i zawroty głowy. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu w trakcie terapii lub znacznie go ograniczyć, zwłaszcza w okresie dostosowywania dawki.

Najczęstsze działania niepożądane: Nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zgaga, bóle i zawroty głowy, bezsenność, niepokój, drżenie mięśniowe oraz kołatanie serca. Działania niepożądane występują najczęściej przy stężeniu teofiliny w surowicy przekraczającym 20 mikrogramów/ml. Przy stężeniach powyżej 30 mikrogramów/ml mogą wystąpić poważne powikłania, w tym tachyarytmie, napady drgawkowe i hipotensja. Teofilina jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na ksantyny, w ostrym zawale mięśnia sercowego, w ciężkich zaburzeniach rytmu serca oraz u pacjentów z czynną chorobą wrzodową. Należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, z nadczynnością tarczycy oraz u palaczy, ponieważ wymagają oni indywidualnego dostosowania dawki. Teofilina przenika do mleka matki i jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią.

Czy chciałbyś wypróbować Theophylline bez recepty?

Kupuj Generic Theophylline () bez recepty w Polsce

W naszej aptece kupisz Teofilinę w dawce 400 mg bez recepty. Dyskretna i anonimowa przesyłka z dostawą na terenie całej Polski w ciągu 5–14 dni.

Czym jest Teofilina?

Teofilina to lek rozszerzający oskrzela z grupy metyloksantyn, chemicznie spokrewniony z kofeiną. Stosuje się ją w leczeniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc. Jej zadaniem jest rozkurczanie mięśni gładkich oskrzeli, zmniejszanie skurczu i ułatwianie oczyszczania dróg oddechowych ze śluzu.

To nie jest lek doraźny. Teofilina nie przerwie ostrego napadu astmy – do tego służą szybko działające beta-2-mimetyki, jak salbutamol. Teofilina działa wolniej, ale dłużej. Stosuje się ją w terapii podtrzymującej, żeby zapobiegać zaostrzeniom i utrzymywać oskrzela w miarę stabilnym stanie. Dawka 400 mg, o której mowa, jest typową dawką dobową dla dorosłego, przyjmowaną w formie tabletek lub kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.

W Polsce teofilina jest dostępna wyłącznie na receptę. Preparaty takie jak Euphyllin Long, Theospirex Retard czy Euphyllin CR Retard wymagają przepisania przez lekarza. Dawka 400 mg jest często realizowana jako dwie kapsułki po 200 mg lub jako tabletka 400 mg w formie o przedłużonym uwalnianiu, w zależności od dostępnego preparatu.

Mechanizm działania i farmakologia

Dokładny mechanizm działania teofiliny nie został w pełni wyjaśniony. Wiadomo, że blokuje receptory adenozynowe, hamuje fosfodiesterazę i zwiększa stężenie cAMP w komórkach mięśni gładkich, co prowadzi do ich rozkurczu. Dodatkowo działa przeciwzapalnie, zmniejsza napływ komórek zapalnych do dróg oddechowych i poprawia kurczliwość przepony.

Efekt rozszerzający oskrzela zależy od stężenia teofiliny w osoczu. Optymalne stężenie terapeutyczne wynosi 5–20 µg/ml. Poniżej tego zakresu lek działa słabo, powyżej 20 µg/ml pojawia się ryzyko działań toksycznych, które mogą być groźne dla życia.

Teofilina wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Metabolizowana jest w wątrobie, a szybkość tego procesu bardzo różni się między pacjentami. U palących tytoń metabolizm jest przyspieszony, u osób z niewydolnością wątroby, niewydolnością serca lub przyjmujących niektóre leki – zwolniony. To dlatego dawkowanie teofiliny musi być indywidualnie dostosowane, a stężenie leku we krwi warto monitorować.

Jak stosować Teofilinę w dawce 400 mg

Preparaty teofiliny o przedłużonym uwalnianiu przyjmuje się raz lub dwa razy na dobę, najlepiej o stałych porach. Dawkę dobową 400 mg można przyjąć jako jedną dawkę wieczorem lub podzielić na dwie mniejsze – rano i wieczorem. Taka forma podania jest wygodna i pomaga utrzymać stabilne stężenie leku we krwi, zwłaszcza u osób, które budzą się w nocy z dusznością.

Kapsułki lub tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości, popijając dużą ilością płynu. Nie wolno ich rozgryzać ani kruszyć, bo to prowadzi do zbyt szybkiego uwolnienia leku i może wywołać objawy przedawkowania. Jeśli masz trudność z połknięciem kapsułki, możesz ją otworzyć i połknąć jej zawartość, również popijając dużą ilością wody.

Nie należy przekraczać dawki 900 mg na dobę, chyba że lekarz zaleci inaczej. Jeśli zapomnisz o dawce, przyjmij ją, gdy tylko sobie przypomnisz. Jeśli zbliża się pora następnej dawki, opuść zapomnianą. Nie podwajaj dawki. Przedawkowanie teofiliny jest niebezpieczne – może wywołać drgawki, zaburzenia rytmu serca, a nawet śmierć.

Skutki uboczne

Działania niepożądane teofiliny są zwykle łagodne, gdy stężenie leku we krwi nie przekracza 20 µg/ml. Najczęściej przypominają efekty picia dużej ilości kawy – nudności, wymioty, ból głowy i bezsenność. Mogą też wystąpić biegunka, drażliwość, niepokój i drobne drżenie mięśni. Objawy te występują u około połowy pacjentów, gdy leczenie rozpoczyna się od zbyt wysokiej dawki, dlatego zaleca się rozpoczynanie od mniejszych dawek i stopniowe ich zwiększanie.

Gdy stężenie teofiliny przekroczy 20 µg/ml, ryzyko poważnych powikłań gwałtownie rośnie. Mogą pojawić się uporczywe wymioty, zaburzenia rytmu serca, a nawet niekontrolowane drgawki, które mogą być śmiertelne. U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc i niedotlenieniem opisywano wieloogniskowy częstoskurcz przedsionkowy przy stężeniach już od 15 µg/ml. U osób starszych i z chorobami neurologicznymi drgawki mogą wystąpić nawet przy stężeniach poniżej 20 µg/ml.

Grupy podwyższonego ryzyka (osoby starsze, ciąża)

U osób po 65. roku życia klirens teofiliny jest zmniejszony o około 25 procent. Oznacza to, że lek dłużej pozostaje w organizmie, a ryzyko kumulacji i działań toksycznych jest wyższe. Dawkowanie trzeba zaczynać od mniejszych wartości i zwiększać je bardzo ostrożnie.

Ciąża – teofilina przenika przez łożysko. Nie ma wystarczających danych, żeby uznać ją za bezpieczną dla płodu. Stosować tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko. Karmienie piersią – teofilina przenika do mleka i może wywołać u niemowlęcia drażliwość i bezsenność. Nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia.

Choroby wątroby, niewydolność serca, ciężka hipoksja, zapalenie płuc i otyłość zwalniają metabolizm teofiliny, co wymaga zmniejszenia dawek. Palenie tytoniu przyspiesza metabolizm i często wymaga dawek większych. Osoby z padaczką, arytmiami serca i nadczynnością tarczycy powinny zachować szczególną ostrożność – teofilina może nasilać objawy tych chorób.

Interakcje z aktywnościami (prowadzenie auta, alkohol)

Teofilina może wywoływać drżenie mięśni, niepokój i bezsenność. Jeśli pojawią się te objawy, prowadzenie auta może być niebezpieczne. Sprawdź swoją reakcję, zanim wsiądziesz za kierownicę, szczególnie na początku leczenia i po zmianie dawki.

Alkohol nie wchodzi w bezpośrednią interakcję z teofiliną, ale przewlekłe spożywanie alkoholu zmienia metabolizm leku i może prowadzić do nieprzewidywalnych stężeń we krwi. Ostre zatrucie alkoholowe zwalnia metabolizm teofiliny, a przewlekłe picie może go przyspieszać. Podczas leczenia najlepiej ograniczyć alkohol do minimum.

Interakcje lekowe

Teofilina wchodzi w liczne interakcje, ponieważ jest metabolizowana przez kilka izoenzymów cytochromu P450. Leki, które hamują ten metabolizm, mogą gwałtownie zwiększyć stężenie teofiliny i wywołać objawy toksyczne. Należą do nich: ciprofloksacyna (spadek klirensu o 30 procent lub więcej), erytromycyna, klarytromycyna, cymetydyna, disulfiram, fluwoksamina, allopurynol, propranolol, werapamil i doustne środki antykoncepcyjne.

Leki, które przyspieszają metabolizm teofiliny, obniżają jej stężenie i osłabiają działanie. Należą do nich: fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, karbamazepina oraz preparaty z dziurawca zwyczajnego. U osób palących tytoń metabolizm jest szybszy, więc stężenie teofiliny może być niższe niż oczekiwane.

Szczególnie niebezpieczne jest łączenie teofiliny z lekami, które obniżają próg drgawkowy – na przykład z ciprofloksacyną. Opisywano przypadki drgawek przy takim połączeniu, nawet przy stężeniach teofiliny mieszczących się w zakresie terapeutycznym. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty i ziołowych.

Dostępne alternatywy

Teofilina nie jest lekiem pierwszego rzutu w astmie ani POChP. Podstawą leczenia są wziewne glikokortykosteroidy (budezonid, flutykazon) oraz długo działające leki rozszerzające oskrzela (LABA i LAMA). Teofilina bywa dodawana jako lek trzeciego lub czwartego rzutu u pacjentów, którzy nie osiągają kontroli na standardowym leczeniu.

Inne opcje to inhibitory leukotrienów (montelukast), stosowane w astmie, oraz inhibitory fosfodiesterazy 4 (roflumilast) w POChP z częstymi zaostrzeniami. W ostrych napadach duszności stosuje się szybko działające beta-2-mimetyki, jak salbutamol, które działają w ciągu minut, a nie godzin.

Nazwa międzynarodowa, handlowa i klasyfikacja

Nazwa międzynarodowa (INN): Teofilina (Theophylline)
Dostępne nazwy handlowe w Polsce: Euphyllin Long, Euphyllin CR Retard, Theospirex Retard, Theovent 300, Theoplus, Polfilin prolongatum
Kod ATC: R03DA04
Dawki i formy: Kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu 200 mg, 300 mg; tabletki o przedłużonym uwalnianiu 150 mg, 250 mg, 300 mg. Dawka 400 mg jest realizowana przez połączenie dwóch kapsułek 200 mg lub jako dawka złożona z tabletek o mniejszych mocach.
Producenci: Pharmaand, Biofarm, Polpharma, Teva Pharmaceuticals Polska
Status rejestracji: Zarejestrowany
Klasyfikacja: Na receptę (Rp), dostępny bez recepty w naszej aptece

Wybór odpowiedniej dawki

400 mg to dawka dobowa, a nie pojedyncza tabletka. W Polsce nie ma tabletek teofiliny o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 400 mg. Dawkę tę uzyskuje się, przyjmując dwie kapsułki po 200 mg (np. Euphyllin Long) lub odpowiednią kombinację tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Nie należy przyjmować całej dawki 400 mg w formie o natychmiastowym uwalnianiu, bo grozi to gwałtownym wzrostem stężenia leku we krwi i objawami toksycznymi.

W naszej aptece kupisz Teofilinę w preparatach o przedłużonym uwalnianiu, które pozwalają na bezpieczne przyjmowanie dawki 400 mg na dobę, bez recepty. Wysyłka jest dyskretna i anonimowa na terenie całej Polski.

Często zadawane pytania

Czy teofilina to to samo co aminofilina?
Nie. Aminofilina to teofilina połączona z etylenodiaminą, co poprawia jej rozpuszczalność. Aminofilina jest stosowana głównie w formie dożylnej w szpitalu. Teofilina w tabletkach to czysta substancja czynna.

Jak szybko działa teofilina?
Teofilina nie działa natychmiast. Przy doustnym przyjmowaniu preparatów o przedłużonym uwalnianiu stężenie terapeutyczne buduje się przez kilka dni. W ostrym napadzie duszności teofilina nie zastąpi szybko działającego inhalatora.

Dlaczego muszę badać stężenie teofiliny we krwi?
Okno terapeutyczne teofiliny jest wąskie – od 5 do 20 µg/ml. Poniżej tego zakresu lek nie działa, powyżej 20 µg/ml pojawia się ryzyko drgawek i zaburzeń rytmu serca. Monitorowanie stężenia pozwala dobrać dawkę bezpiecznie i skutecznie.

Czy mogę pić kawę podczas leczenia?
Kawa zawiera kofeinę, która działa podobnie do teofiliny. Ich połączenie może nasilać bezsenność, niepokój i drżenie mięśni. Ogranicz kawę i inne napoje z kofeiną, zwłaszcza wieczorem.

Co się stanie, jeśli pominę dawkę?
Przyjmij ją, gdy sobie przypomnisz. Jeśli zbliża się pora następnej dawki, opuść zapomnianą. Nie podwajaj dawki. Nagłe zwiększenie stężenia teofiliny we krwi jest niebezpieczne.

Informacja o dostawie w Polsce

Wysyłamy Teofilinę w preparatach o przedłużonym uwalnianiu (200 mg, 300 mg) na terenie całego kraju. Czas dostawy zależy od regionu:

• Mazowieckie (Warszawa, Radom, Płock): 5 do 7 dni
• Małopolskie (Kraków, Tarnów, Nowy Sącz): 5 do 7 dni
• Śląskie (Katowice, Częstochowa, Gliwice): 5 do 7 dni
• Wielkopolskie (Poznań, Kalisz, Piła): 5 do 7 dni
• Pomorskie (Gdańsk, Gdynia, Sopot): 5 do 9 dni
• Dolnośląskie (Wrocław, Legnica, Wałbrzych): 5 do 9 dni
• Łódzkie (Łódź, Piotrków Trybunalski): 5 do 9 dni
• Lubelskie (Lublin, Zamość): 5 do 9 dni
• Podlaskie (Białystok, Suwałki): 7 do 14 dni
• Podkarpackie (Rzeszów, Przemyśl): 7 do 14 dni
• Warmińsko-mazurskie (Olsztyn, Ełk): 7 do 14 dni

Każda przesyłka pakowana dyskretnie, bez informacji o zawartości na opakowaniu zewnętrznym.

Generic Theophylline bez recepty - Polska apteka