Generic Acetazolamide

Acetazolamid to syntetyczny inhibitor anhydrazy węglanowej, należący do grupy leków moczopędnych o słabym działaniu diuretycznym, stosowany głównie w leczeniu jaskry, obrzęków, padaczki, choroby wysokościowej oraz w stanach zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Mechanizm działania acetazolamidu polega na hamowaniu enzymu anhydrazy węglanowej w kanalikach nerkowych, co zmniejsza zwrotne wchłanianie jonów wodorowęglanowych, sodu i wody, prowadząc do łagodnego zwiększenia diurezy oraz kwasicy metabolicznej. W oku, hamowanie anhydrazy węglanowej w ciele rzęskowym zmniejsza wytwarzanie cieczy wodnistej, obniżając ciśnienie wewnątrzgałkowe. W chorobie wysokościowej przyspiesza adaptację do hipoksji poprzez kwasicę metaboliczną i zwiększenie wentylacji.

Zwykle stosowana dawka u dorosłych: W jaskrze otwartego kąta dawka wynosi 250 mg 1 do 4 razy na dobę. Tabletki 250 mg są standardową mocą leku. W obrzękach stosuje się 250–375 mg raz na dobę rano, najlepiej co drugi dzień. W padaczce dawka wynosi 250–500 mg na dobę, a w chorobie wysokościowej 125–250 mg dwa razy na dobę, rozpoczynając 1–2 dni przed szybkim wchodzeniem na wysokość i kontynuując przez pierwsze 2 dni pobytu. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając wodą, najlepiej po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia żołądka. Nie należy przyjmować leku późnym wieczorem ze względu na działanie moczopędne i ryzyko nykturii.

Postać leku: Tabletki 250 mg (białe, okrągłe, z rowkiem dzielącym). Dostępna jest również postać o przedłużonym uwalnianiu oraz roztwór do wstrzykiwań dożylnych w warunkach szpitalnych.

Początek działania: Działanie moczopędne rozpoczyna się w ciągu 30–60 minut po podaniu doustnym. Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego występuje po 1–2 godzinach, a maksymalny efekt hipotensyjny w oku osiągany jest po 2–4 godzinach. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 1–3 godzinach.

Czas działania: Okres półtrwania acetazolamidu wynosi 3–9 godzin u osób z prawidłową czynnością nerek. Działanie moczopędne utrzymuje się przez 6–12 godzin, natomiast efekt obniżający ciśnienie wewnątrzgałkowe utrzymuje się przez 8–12 godzin. Przy dawkowaniu dwa razy na dobę uzyskuje się stabilne działanie terapeutyczne.

Zalecenia dotyczące alkoholu: Podczas leczenia acetazolamidem należy unikać spożywania alkoholu. Alkohol może nasilać działanie moczopędne i odwadniające leku, zwiększać ryzyko kwasicy metabolicznej oraz nasilać zawroty głowy i senność. Ponadto alkohol może zaburzać kontrolę ciśnienia wewnątrzgałkowego i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Najczęstsze działania niepożądane: Parestezje (mrowienie i drętwienie kończyn oraz okolicy ust), zaburzenia smaku, nudności, wymioty, biegunka, senność, zmęczenie i zawroty głowy. Acetazolamid może powodować kwasicę metaboliczną, hipokaliemię i hiponatremię, dlatego wymaga okresowej kontroli elektrolitów. Lek może zwiększać ryzyko wystąpienia kamicy nerkowej z powodu zmniejszonego wydalania cytrynianu. Rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Acetazolamid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, marskością wątroby, hipokaliemią, hiponatremią oraz nadwrażliwością na sulfonamidy.

Czy chciałbyś wypróbować Acetazolamid bez recepty?

Kupuj Generic Acetazolamide () bez recepty w Polsce

W naszej aptece kupisz Acetazolamid 250 mg bez recepty. Dyskretna i anonimowa przesyłka z dostawą na terenie całej Polski w ciągu 5–14 dni.

Czym jest Acetazolamid?

Acetazolamid to inhibitor anhydrazy węglanowej, czyli lek, który zmienia gospodarkę kwasowo-zasadową organizmu i zwiększa wydalanie wodorowęglanów z moczem. Dzięki temu obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe, zmniejsza produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego i wpływa na pobudliwość neuronów. To stary lek, znany od lat 50. XX wieku, ale wciąż niezastąpiony w kilku konkretnych wskazaniach: jaskra, choroba wysokościowa, padaczka, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, a czasem zasadowica metaboliczna. Działa szybko i przewidywalnie, ale potrafi dać w kość skutkami ubocznymi.

Nie jest to lek przeciwbólowy ani diuretyk w klasycznym rozumieniu, choć zwiększa ilość oddawanego moczu. Jego diureza jest słaba i szybko się wyczerpuje, bo organizm kompensuje utratę zasad metaboliczną. W jaskrze acetazolamid zmniejsza wytwarzanie cieczy wodnistej w oku, przez co ciśnienie spada. W chorobie wysokościowej zapobiega obrzękowi mózgu i płuc, przyspieszając adaptację do rozrzedzonego powietrza. W padaczce, zwłaszcza w napadach nieświadomości i napadach ogniskowych, bywa stosowany jako lek dodany. W idiopatycznym nadciśnieniu śródczaszkowym zmniejsza produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego i łagodzi bóle głowy oraz zaburzenia widzenia.

Dawka 250 mg to standardowa tabletka. Zwykle przyjmuje się ją 1 do 4 razy na dobę, zależnie od wskazania. W chorobie wysokościowej typowa dawka to 125–250 mg dwa razy dziennie, zaczynając na dzień przed wspinaczką. W jaskrze i nadciśnieniu śródczaszkowym dawki są wyższe, do 1000 mg na dobę w dawkach podzielonych. Tabletki można dzielić na pół, co jest przydatne przy dawkowaniu 125 mg.

Mechanizm działania i farmakologia

Acetazolamid hamuje anhydrazę węglanową, enzym obecny w nerkach, oku, mózgu i czerwonych krwinkach. W nerkach blokada tego enzymu w kanaliku proksymalnym zmniejsza zwrotne wchłanianie wodorowęglanów, sodu i wody. Mocz staje się zasadowy, a krew lekko kwaśna, co prowadzi do umiarkowanej kwasicy metabolicznej. Ta kwasica sama w sobie ma znaczenie terapeutyczne, bo obniża próg pobudliwości neuronów i zmniejsza częstość napadów padaczkowych. W oku zahamowanie anhydrazy węglanowej w ciele rzęskowym zmniejsza produkcję cieczy wodnistej, przez co ciśnienie wewnątrzgałkowe spada. W mózgu redukcja produkcji płynu mózgowo-rdzeniowego obniża ciśnienie śródczaszkowe.

W chorobie wysokościowej acetazolamid przyspiesza aklimatyzację. Wywołuje kwasicę metaboliczną, która stymuluje ośrodek oddechowy do głębszego i częstszego oddychania. Dzięki temu wzrasta utlenowanie krwi, a ryzyko obrzęku mózgu i płuc maleje. Efekt ten jest najbardziej odczuwalny w pierwszych dobach pobytu na dużej wysokości. Lek nie maskuje objawów choroby wysokościowej, tylko realnie pomaga organizmowi się przystosować. To nie jest środek pozwalający na ignorowanie zasad bezpiecznej wspinaczki, ale realne wsparcie farmakologiczne.

Po podaniu doustnym acetazolamid wchłania się szybko i dobrze. Maksymalne stężenie osiąga po 1–3 godzinach. Wydalany jest głównie w postaci niezmienionej z moczem. Okres półtrwania wynosi 6–9 godzin, ale przy niewydolności nerek może się wydłużyć nawet do 24 godzin i wymaga wtedy zmniejszenia dawki. Kwasica metaboliczna, którą wywołuje, narasta przez kilka dni, potem organizm częściowo się adaptuje i diureza słabnie. Dlatego w jaskrze i nadciśnieniu śródczaszkowym lek stosuje się zwykle w krótkich cyklach lub przewlekle z przerwami.

Jak stosować Acetazolamid 250 mg

Tabletkę połyka się w całości, popijając szklanką wody. Można ją podzielić na pół, jeśli potrzebna jest dawka 125 mg. Lek przyjmuje się z posiłkiem lub bez, ale jedzenie może zmniejszyć podrażnienie żołądka. W jaskrze i nadciśnieniu śródczaszkowym dawka wynosi zwykle 250 mg 2 do 4 razy na dobę. W padaczce jako lek dodany stosuje się 250–1000 mg na dobę w dawkach podzielonych. W chorobie wysokościowej zapobiegawczo przyjmuje się 125 mg dwa razy dziennie, zaczynając 24–48 godzin przed wejściem na wysokość i kontynuując przez 48 godzin po osiągnięciu docelowej wysokości. W leczeniu ostrej choroby wysokościowej dawka to 250 mg dwa razy dziennie.

Nie przekraczaj dawki 1000 mg na dobę bez wyraźnego zalecenia lekarza. Wyższe dawki nie zwiększają skuteczności, a gwałtownie nasilają kwasicę i działania niepożądane. Jeśli zapomnisz o dawce, weź ją jak najszybciej. Jeśli zbliża się pora następnej, opuść zapomnianą. Nie podwajaj. Przy długotrwałym stosowaniu lekarz zleca regularne badania krwi: elektrolity, wodorowęglany, morfologię i próby wątrobowe. W trakcie leczenia pij odpowiednią ilość płynów, bo acetazolamid zwiększa diurezę i może prowadzić do odwodnienia, zwłaszcza w gorącym klimacie lub na dużej wysokości.

Skutki uboczne

Mrowienie i drętwienie kończyn, twarzy i okolic ust to najbardziej charakterystyczny skutek uboczny acetazolamidu. Parestezje występują u większości pacjentów na początku leczenia i zwykle są łagodne, choć bywają nieprzyjemne. Ustępują po kilku dniach lub po zmniejszeniu dawki. Zaburzenia smaku to kolejny klasyk — napoje gazowane smakują metalicznie i płasko, bo lek hamuje anhydrazę węglanową w kubkach smakowych. Zmęczenie, senność i uczucie rozbicia są częste, zwłaszcza w pierwszych dniach.

Zwiększone oddawanie moczu występuje głównie na początku kuracji, potem organizm kompensuje kwasicę i diureza słabnie. Mogą pojawić się nudności, wymioty i biegunka. Przy długotrwałym stosowaniu ryzyko kamicy nerkowej rośnie, bo mocz staje się zasadowy, a cytryniany są wydalane w mniejszych ilościach. Kamienie są zwykle zbudowane z fosforanów wapnia. Kwasica metaboliczna przy przewlekłym leczeniu bywa nasilona i objawia się przyspieszonym oddechem, zmęczeniem i brakiem apetytu. W rzadkich przypadkach acetazolamid wywołuje niedokrwistość aplastyczną, agranulocytozę i ciężkie reakcje skórne, jak zespół Stevensa-Johnsona. Te powikłania są rzadkie, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku.

Grupy podwyższonego ryzyka (osoby starsze, ciąża)

Ciąża — acetazolamid przenika przez łożysko. W pierwszym trymestrze unika się go ze względu na teoretyczne ryzyko wad wrodzonych. W idiopatycznym nadciśnieniu śródczaszkowym w ciąży, zwłaszcza gdy zagrożone jest widzenie, acetazolamid bywa stosowany od drugiego trymestru, bo ryzyko utraty wzroku przewyższa ryzyko dla płodu. Decyzja zawsze należy do neurologa i położnika. Karmienie piersią — acetazolamid przenika do mleka w niewielkich ilościach. Przy krótkotrwałym stosowaniu karmienie jest zwykle możliwe, ale noworodek powinien być obserwowany pod kątem senności i zaburzeń elektrolitowych.

Seniorzy są bardziej narażeni na kwasicę metaboliczną, zaburzenia elektrolitowe i odwodnienie. Dawka początkowa powinna być mniejsza, a kontrole częstsze. Osoby z niewydolnością nerek — przy GFR poniżej 30 ml/min acetazolamid jest przeciwwskazany, bo nie jest skutecznie wydalany i kumuluje się. Osoby z niewydolnością wątroby — u nich kwasica metaboliczna może się pogłębiać i prowadzić do encefalopatii. Osoby z alergią na sulfonamidy — acetazolamid jest sulfonamidem, więc istnieje ryzyko reakcji krzyżowej. Ciężka choroba płuc z hiperkapnią — kwasica wywołana lekiem może pogorszyć stan. Choroba Addisona i hipokaliemia — acetazolamid nasila zaburzenia elektrolitowe, więc wymaga wyrównania przed leczeniem.

Interakcje z aktywnościami (prowadzenie auta, alkohol)

Prowadzenie auta po acetazolamidzie może być ryzykowne na początku leczenia, gdy występują senność, zmęczenie i parestezje. Sprawdź swoją reakcję przed wyruszeniem w trasę. Jeśli lek wywołuje u ciebie zawroty głowy, nie prowadź. Alkohol nasila kwasicę metaboliczną i obciąża wątrobę, a w połączeniu z acetazolamidem może pogłębiać odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe. Ogranicz alkohol do minimum, zwłaszcza w chorobie wysokościowej, bo alkohol sam w sobie upośledza aklimatyzację.

Interakcje lekowe

Acetazolamid wchodzi w liczne interakcje, głównie przez wpływ na pH moczu i stężenie elektrolitów. Leki alkalizujące mocz, jak cytryniany, zmniejszają skuteczność acetazolamidu. Salicylany, w tym aspiryna w dużych dawkach, sumują ryzyko kwasicy metabolicznej i toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy. Lit — acetazolamid zmniejsza jego wchłanianie zwrotne w nerkach i obniża stężenie litu we krwi, co może wymagać dostosowania dawki. Digoksyna — hipokaliemia wywołana acetazolamidem zwiększa toksyczność digoksyny i ryzyko arytmii. Leki moczopędne, zwłaszcza tiazydy i diuretyki pętlowe, sumują utratę potasu. Fenytoina i prymidon — acetazolamid może zmieniać ich metabolizm. Kortykosteroidy nasilają hipokaliemię. Metformina — ryzyko kwasicy mleczanowej może się sumować, jeśli pacjent ma też kwasicę metaboliczną z acetazolamidu.

Dostępne alternatywy

Wybór alternatywy zależy od wskazania. W jaskrze podstawą są miejscowe inhibitory anhydrazy węglanowej, jak dorzolamid i brynzolamid, które działają w oku bez ogólnoustrojowych skutków ubocznych. Do tego prostaglandyny, beta-blokery i alfa-agoniści. W chorobie wysokościowej alternatywą jest deksametazon, stosowany w cięższych postaciach obrzęku mózgu, oraz tlen i szybkie zejście na niższą wysokość. W padaczce lekami pierwszego rzutu są walproinian, lamotrygina, lewetyracetam i karbamazepina. Acetazolamid jest tylko lekiem dodanym w szczególnych sytuacjach. W idiopatycznym nadciśnieniu śródczaszkowym alternatywą jest topiramat, który też hamuje anhydrazę węglanową i ma działanie przeciwpadaczkowe oraz zmniejszające ciśnienie śródczaszkowe. W zasadowicy metabolicznej acetazolamid bywa stosowany, ale też chlorek sodu i potasu w korekcie przyczyny.

Nazwa międzynarodowa, handlowa i klasyfikacja

Nazwa międzynarodowa (INN): Acetazolamid (Acetazolamide)
Dostępne nazwy handlowe w Polsce: Diamox, Acetazolamide Polfa, i preparaty generyczne
Kod ATC: S01EC01 (leki oftalmologiczne, inhibitory anhydrazy węglanowej)
Dawki i formy: Tabletki 250 mg; kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 500 mg
Producenci: Polfa, Teva Pharmaceuticals Polska, Sandoz Polska, i inni producenci generyczni
Status rejestracji: Zarejestrowany
Klasyfikacja: Na receptę (Rp), dostępny bez recepty w naszej aptece

Wybór odpowiedniej dawki

Tabletka 250 mg jest uniwersalna. Można ją dzielić na pół, co daje 125 mg, przydatne w chorobie wysokościowej. W jaskrze i nadciśnieniu śródczaszkowym zwykle stosuje się 250–500 mg dwa razy dziennie. W padaczce dawki bywają wyższe, do 1000 mg na dobę. Niezależnie od wskazania, zaczynaj od najniższej skutecznej dawki i zwiększaj powoli, obserwując tolerancję.

W naszej aptece kupisz Acetazolamid 250 mg bez recepty, z dyskretną wysyłką na terenie całej Polski.

Często zadawane pytania

Dlaczego acetazolamid powoduje mrowienie?
To efekt kwasicy metabolicznej i zaburzeń elektrolitowych, które lek wywołuje. Parestezje są częste, zwykle łagodne i ustępują po kilku dniach. Jeśli są bardzo dokuczliwe, lekarz może zmniejszyć dawkę lub zalecić suplementację potasu.

Jak szybko acetazolamid obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe?
Po podaniu doustnym ciśnienie zaczyna spadać po 1–2 godzinach. Maksymalny efekt występuje po 4–6 godzinach i utrzymuje się 8–12 godzin. W jaskrze ostrej bywa podawany dożylnie, gdy potrzebne jest szybkie działanie.

Czy acetazolamid pomaga w chorobie wysokościowej?
Tak, zarówno profilaktycznie, jak i leczniczo. Przyspiesza aklimatyzację przez wywołanie kwasicy metabolicznej i pobudzenie oddechu. Nie zastępuje jednak stopniowego wchodzenia na wysokość i zasad bezpieczeństwa.

Dlaczego napoje gazowane smakują inaczej?
Acetazolamid hamuje anhydrazę węglanową w kubkach smakowych, przez co dwutlenek węgla w napojach jest inaczej odczuwany. Smak staje się metaliczny i płaski. Efekt ustępuje po odstawieniu leku.

Jakie badania kontrolne są potrzebne podczas leczenia?
Regularnie oznacza się elektrolity, wodorowęglany, pH krwi, morfologię i próby wątrobowe. W chorobie wysokościowej ważne jest monitorowanie objawów i saturacji. W jaskrze mierzy się ciśnienie wewnątrzgałkowe, a w padaczce ocenia kontrolę napadów.

Informacja o dostawie w Polsce

Wysyłamy Acetazolamid 250 mg na terenie całego kraju. Czas dostawy zależy od regionu:

• Mazowieckie (Warszawa, Radom, Płock): 5 do 7 dni
• Małopolskie (Kraków, Tarnów, Nowy Sącz): 5 do 7 dni
• Śląskie (Katowice, Częstochowa, Gliwice): 5 do 7 dni
• Wielkopolskie (Poznań, Kalisz, Piła): 5 do 7 dni
• Pomorskie (Gdańsk, Gdynia, Sopot): 5 do 9 dni
• Dolnośląskie (Wrocław, Legnica, Wałbrzych): 5 do 9 dni
• Łódzkie (Łódź, Piotrków Trybunalski): 5 do 9 dni
• Lubelskie (Lublin, Zamość): 5 do 9 dni
• Podlaskie (Białystok, Suwałki): 7 do 14 dni
• Podkarpackie (Rzeszów, Przemyśl): 7 do 14 dni
• Warmińsko-mazurskie (Olsztyn, Ełk): 7 do 14 dni

Każda przesyłka pakowana dyskretnie, bez informacji o zawartości na opakowaniu zewnętrznym.

Generic Acetazolamide bez recepty - Polska apteka